(17/30) กระดูกซี่โครงหัก ครั้งแรกในชีวิต 🩻🦴

กลับมาทำ challenge ให้จบให้ได้ หลังจากหายไปหลายวัน เพราะว่าไปเที่ยวญี่ปุ่นมา ประกอบกับเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด นั่นก็คือ กระดูกซี่โครงหัก

วันนี้เลยอยากจะมาเขียน #30DaysWritingChallenge ต่อ ไม่งั้นจะเหมือนรู้สึกค้างคา ทำอะไรทิ้งไว้แล้ว จนโดน Chanya Nantawong ที่เขียนทีหลัง ตอนนี้แซงแล้ว

มันเริ่มมาจากไปเตะบอลตามปกตินี่แหละ กับแกงค์คุณครูลำปางกัลยาณี ปกติหลังจากที่เราเคยบาดเจ็บหนักที่สุด คือ เส้นเอ็นไขว้หน้า ที่หัวเข่าขาด จนต้องไปผ่าตัด แล้วต้องพักจากการเล่นฟุตบอลไป 2 ปี

หลังจากนั้นมา เราก็เริ่มระวังตัวมากขึ้นแล้ว แล้วเราก็เปลี่ยนตำแหน่ง จากเดิม เล่นตำแหน่งแนวรุก เราก็มาเล่น ตำแหน่งแนวรับแทน ก็ไปเล่นที่ defensive midfilder ที่ยืนอยู่หน้าแผนหลังแหละ

มันก็เป็นตำแหน่งที่สำคัญกับการขึ้นเกมนะ แต่เราก็คิดว่า มันเป็นตำแหน่งที่น่าเบื่อเกินไปหน่อย สำหรับเรา เพราะมันต้องเล่น play safe ตลอดเวลา ห้ามเสียบอล

ซึ่งพอเล่นไปนานๆ เราก็เริ่มรู้สึกว่า มันไม่ค่อยถูกจริตเราเท่าไหร่ 555

หลังๆมา เริ่มหายเจ็บ ความมั่นใจกลับมา ก็กลับไปเล่นแนวรุกเหมือนเดิม

วันที่กระดูกหัก นี่ก็กลับไปเล่นกองหน้าเลย ก็เล่นมาได้ซักพักละแหละ แต่วันนั้นมันเป็นวันซวยก็ว่าได้

จังหวะที่บาดเจ็บก็ คือ โดนเค้าเตะ(ตามระเบียบ) แล้วเราก็ล้มลงไปโดนหัวเข่าเค้า ที่ตั้งไว้พอดี.

ล้มลงไปก็เจ็บมาก จุกมาก แต่ก็ไม่ได้คิดว่า จะถึงขั้นกระดูกหักอะไรหรอก เพราะก็ลุกขึ้นมาเล่นต่อได้

วันต่อมา มันก็เจ็บมากขึ้น ก็เลยไป X-Ray ที่โรงพยาบาล เพราะว่า อีกไม่กี่วัน ก็ต้องเดินทางไปเที่ยวญี่ปุ่นละ คิดว่าไม่ได้เป็นอะไร ไปเอายามากิน กับไปเอายามาทา ก็น่าจะจบ ไม่มีอะไร

ตอนคุยกับหมอครั้งแรก ตรวจนั่นนี่แล้ว เค้าก็ยังไม่ได้คิดว่า กระดูกจะหักเลย

แต่ผล X-Ray ออกมา ก็นั่นแหละ กระดูหัก เป็นรอยหักเลย แถมตำแหน่งนี้ ก็ไม่ได้ใส่เฝือกอะไรได้ด้วย

หมอก็บอกว่า วิธีรักษา คือ กินยาไป แล้วก็กระดูกมันจะติดเอง ห้ามออกกำลังกาย ห้ามอุ้มลูก ห้ามกระแทกอะไรแรงๆ เดี๋ยวมันไม่ติดซักที

นี่ยังดี ที่มันไม่หักแล้วมีบางส่วนไปทิ่มปอด ทำให้ปอดรั่วนะ

ก็ไม่มีอะไร แค่อยากเขียนถึงเรื่องราว อาการบาดเจ็บหนัก จากการเล่นฟุตบอลอีกครั้งนึงเฉยๆ

ปล.แต่ก็ยังดี ที่มีลูกๆคอยช่วยดูแลอยู่ 555 ดูแลอย่างดี เลยทีเดียว