(4/30) ถ้าไม่ได้ทำงานแบบตอนนี้ จะไปทำอะไร???
อยู่ๆ ก็เกิดคำถามนี้ขึ้นมาในหัว ว่า ถ้าไม่ได้เป็นผู้บริหาร หรือถ้าไม่ได้เป็นลูกหลานเจ้าของโตโยต้าลำปางแบบทุกวันนี้ ถ้าเอาตามความชอบจริงๆ ไม่จำกัดเรื่องเงิน เราจะอยากไปทำอาชีพอะไรกันนะ???
อยากเป็นครู
ใช่ จริงๆแล้ว เราอยากเป็นครูมากๆเลย เราชอบอ่านหนังสือ เราชอบการเรียนรู้ ทุกวันนี้ เรียกได้ว่า สิ่งที่เราสนใจมันค่อนข้างกว้างมากๆเลย ถ้าให้แยกก็แบบ ไล่ตั้งแต่ ด้านสมองซีกขวา อย่าง Photography, Design, Interior , ทำกาแฟ , ทำอาหารญี่ปุ่น
ไปจนถึงด้านสมองซักซ้ายอย่าง Cosmology, Quantum Physics, Programming, Data, Finance และอื่นๆ
และที่กำลังอินมากตอนนี้ คือการศึกษาทางด้าน Psychology กับ Spiritual หลังๆหนังสือที่อยู่ในชั้นก็จะอยู่ในหมวดนี้ทั้งนั้นเลย
ก็เป็นคนที่ชอบและศึกษาอะไรกว้างๆ นะ แต่ก็มีข้อเสีย คือ เวลาถามอะไรลึกๆ เราก็จะไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
ตอนนี้ก็มีไอดอลเป็นคุณทอย Datarockie ที่บอกว่า ชีวิตคนเรามันสั้นเกินกว่าจะเก่งหรือทำอะไรแค่อย่างเดียว การเป็น Generalist หรือเป็นเป็ดที่เก่งหลายด้าน มันน่าสนุกกว่า
และตอนนี้ เราก็ยังชอบอ่านหนังสือ ที่อ่านไปได้เท่าไหร่ก็ไม่จบไม่สิ้น แต่เราก็สนุกกับมันอยู่
พอมันรู้เยอะๆกว้างๆแล้ว เราก็ชอบที่จะสอนคนอื่นๆด้วย ชอบสอนลูกๆ ชอบสอนคนใกล้ตัว แต่เค้าต้องอยากรู้ด้วยนะ ไม่ใช่ไม่อยากรู้แล้วเราเสือกไปสอน
พอได้สอนแล้วมันก็เหมือนว่า เราได้ทบทวน และทำความเข้าใจกับเรื่องที่เราศึกษามาด้วย ทำให้เราเข้าใจมันมากขึ้น หรืออันไหนที่เราเข้าใจมันผิด เราก็จะได้กลับไปทบทวนเพื่อทำความเข้าใจมันอีกที
อยากเป็นนักฟุตบอล (หรือแก่ขนาดนี้แล้ว เป็นโค้ชก็ยังดี)
เอาจริงๆ ตอนนี้ อายุก็เกือบจะเลข 4 แล้ว ผ่านการผ่าตัดเอ็นหัวเข่าขาดมาแล้ว แต่เราก็ยังรู้สึกสนุกกับการเตะฟุตบอลอยู่เลย
และเอาจริงๆ ตอนนี้ เราคิดว่า ร่างกายเราฟิตมากกว่า ตอนสมัยอายุ 20 กว่าๆอีกนะ จำได้ว่า เมื่อก่อนเพื่อนๆชวนเตะบอลประเพณีประจำปี เราเล่นไปได้แปบเดียวก็เหนื่อยมากๆแล้ว เพราะไม่สามารถควบคุมร่างกายให้เป็นไปได้ดั่งใจ เพราะมันเหนื่อยจริงๆ
ตอนนั้น จำได้ว่า เตะบอลปีละ ไม่กี่นัดเอง แต่เดี๋ยวนี้ เราเตะเป็นประจำกับเพื่อนๆที่เพิ่งมารู้จักเอา ก็เตะ 2 ครั้งต่อสัปดาห์ ทำให้เรารู้สึกว่าตัวเอง ยังวิ่งไหวอยู่ และไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ละ
การเป็นนักฟุตบอลอาชีพสมัยก่อน มันอาจจะไม่ได้บูม หรือร่ำรวยอะไรเท่ากับทุกวันนี้ แต่ถ้าให้ไปเล่นตอนนี้ เราก็ไม่ได้ขัดนะ 555
แต่สิ่งที่สนใจตอนนี้มากขึ้้น ก็อาจจะเป็นเรื่องของ strategy ในการเล่นฟุตบอล ที่สนใจมากขึ้น เพราะว่า เมื่อก่อน ก็อาจจะโฟกัสแค่การเล่นของตัวเองมากไปหน่อย ทำยังไงให้เลี้ยงผ่าน ทำยังไงให้ยิงเข้า ทำยังไงให้จ่าย killer pass ให้เพื่อนได้
ไม่ค่อยได้คิดถึงกลยุทธ์โดยรวม หรือวิธีการเล่นเท่าไหร่ ว่าถ้าเจอกับคู่แข่งแบบนี้แล้ว เราจะเล่นยังไง ยืนตรงไหน ส่งให้เพื่อนยังไง ถ้าเพื่อนเป็นคนที่ตัวใหญ่ แต่ first touch ไม่ดี อะไรแบบนี้
นักเขียน
ที่อยากเป็นนักเขียน ก็เพราะว่าเราชอบการเขียน เราชอบการพิมพ์สิ่งที่อยู่ในหัวออกมาให้อยู่หน้ากระดาษ และเราก็คิดว่ามันน่าจะเป็นประโยชน์กับคนอ่านอยู่เหมือนกัน
มันเหมือนกับการเรียนรู้อยู่เหมือนกัน เหมือนการที่อยากเป็นครู เราก็ต้องเอาสิ่งที่เราคิดมาสอนให้กับลูกศิษย์เรา ให้เค้าเติบโต ให้เค้ารู้เรื่องในสิ่งที่มันยากๆ หรือสิ่งที่เค้าอยากเข้าใจ
อาจจะไม่ได้ถึงขั้นเขียนหนังสือเป็นเรื่องเป็นราวหรอก เอาแค่เขียน blog แล้วเอาไปไว้ใน website ของตัวเอง แล้วพอมีผู้ติดตาม หารายได้จากมันได้บ้าง แค่นี้ ก็น่าจะดีละ
การเขียน มันก็เหมือนกับการที่เราสรุปความคิดของตัวเราเอง ที่เราได้ไปเรียนรู้มาก เพื่อที่จะเอาไปสอนต่อคนอื่นได้ง่ายขึ้น เราก็จะได้รู้ว่าเราเข้าใจมันจริงๆรึป่าว
ตอนนี้ก็กำลังฝึกเขียนอยู่ ไม่รู้จะทำได้นานแค่ไหน แต่ก็จะลองทำไปเรื่อยๆ
ปล. วันนี้พี่เลี้ยงลา ไม่มีเวลามา edit เขียนๆออกมาละก็โพสเลย อาจจะมีคำผิดบ้างก็ขออภัย consistency > perfection. กลัวไม่ได้ publish ทุกวัน